Shloka 5
कर्णवधार्थं धनञ्जयस्य प्रतिज्ञा — Arjuna’s resolve for Karṇa’s defeat
विगाहा[ तद् रथानीकं॑ कड्कपत्रै: शिलाशितै: । आससाद ततः पार्थ: सुशर्माणं वरायुधम्
vigāhya tad rathānīkaṃ kaṅkapatraiḥ śilāśitaiḥ | āsasāda tataḥ pārthaḥ suśarmāṇaṃ varāyudham ||
சஞ்சயன் கூறினான்—கொக்கு இறகுகள் பொருத்தப்பட்டு கல்லில் தீட்டப்பட்ட கூரிய அம்புகளால் தாக்கியபடி குந்தியின் மகன் அர்ஜுனன் தேர்வீரர் அணிவகுப்பில் புகுந்து, சிறந்த ஆயுதம் தாங்கிய சுஷர்மனை அணுகினான்।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores purposeful courage guided by kṣatriya-dharma: even amid violent conflict, the warrior’s action is to be disciplined, directed, and aligned with duty rather than uncontrolled aggression.
Sañjaya describes Arjuna breaking into the enemy chariot-formation, striking with sharp feathered arrows, and then advancing directly to confront Suśarmā, a prominent opposing warrior-king.