Shloka 43
कर्णवधार्थं धनञ्जयस्य प्रतिज्ञा — Arjuna’s resolve for Karṇa’s defeat
हन्यमानमपशथ्यंश्न निश्चेष्टं सम पराक्रमे | अयुतं तत्र योधानां हत्वा पाण्डुसुतो रणे
hanyamānam apaśyann niśceṣṭaṃ sama-parākrame | ayutaṃ tatra yodhānāṃ hatvā pāṇḍu-suto raṇe ||
சஞ்சயன் கூறினான்—அடி வாங்கிக் கொண்டிருந்தும், வீரத்தில் சமமானவனாயிருந்தும் அசைவற்றுக் கிடந்த அவனைப் பார்த்த பாண்டுபுத்திரன், அந்தப் போர்க்களத்தில் அங்கே பத்தாயிரம் வீரர்களை வதம் செய்தான்.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral gravity of battlefield success: when a powerful opponent is incapacitated, the balance of war collapses and large-scale killing can follow. It invites reflection on kṣatriya-dharma—duty in war—while also exposing the tragic cost and ethical burden of victory measured in bodies.
Sañjaya reports that the Pāṇḍu-born hero, seeing an equal-in-valor fighter rendered motionless while being struck, went on to kill ten thousand warriors in that battle. It is a compressed battlefield report emphasizing a sudden surge of destruction.