Shloka 18
कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
तेषां सुलुलिते सैन्ये पुनर्भीमो महाबल:
teṣāṃ sululite sainye punar bhīmo mahābalaḥ
சஞ்சயன் கூறினான்: அவர்களின் படை குழப்பமடைந்து சிதறியபோது, மாபெரும் வலிமையுடைய பீமன் மீண்டும் முன்னேறி தாக்குதலைப் புதுப்பித்தான்—போரின் நெறி மற்றும் உடல் குழப்பத்திற்கிடையிலும் அவனது இடையறாத வீரியம் மோதலை மேலும் தீவிரப்படுத்தியது.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the relentless momentum of warfare: once an opposing force is disordered, a powerful warrior may press the advantage. Ethically, it reflects the grim logic of kṣatriya battle—valor and tactical pressure operate within a larger tragedy where disorder multiplies suffering.
Sañjaya reports that the enemy host has become confused and scattered; at that moment Bhīma, famed for immense strength, renews his advance/assault, indicating a fresh surge of Pandava aggression in the ongoing battle.