Shloka 133
कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
अभ्यद्रवन्त समरे भीम॑ भीमपराक्रमम् । प्रभो! उस शूरवीरकों मारा गया देख उसके भाई समरभूमिमें भयंकर पराक्रमी भीमसेनपर सब ओरसे टूट पड़े
abhyadravanta samare bhīmaṁ bhīmaparākramam | prabho! taṁ śūravīraṁ hataṁ dṛṣṭvā tasya bhrātaraḥ samarabhūmau bhayaṅkara-parākramiṇaṁ bhīmasenam sarvataḥ samantāt pratyapatanta |
சஞ்சயன் கூறினான்—போரில் அவர்கள் பயங்கர வலிமை கொண்ட பீமனை நோக்கி பாய்ந்தனர். ஆண்டவனே, அந்த வீரன் கொல்லப்பட்டதைப் பார்த்தவுடன், அவன் சகோதரர்கள் துயரும் கடமையும் தூண்ட, போர்க்களத்தில் எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் பீமசேனனை எதிர்த்து மோதினர்.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya impulse of responding to a comrade’s death with collective retaliation—showing how grief and duty can intensify violence, and how valor in war often escalates cycles of retribution.
After a heroic warrior is seen slain, his brothers rush from all directions to attack Bhīmasena in the battle, recognizing him as a terrifyingly powerful opponent.