Shloka 43
धर्मरहस्योपदेशः
Dharma-rahasya Instruction: Vows, Truth, and Non-injury
ततः सायकभिभन्नाड़: पाण्डव: क्रोधमूर्च्छित: । संरम्भामर्षताम्राक्ष: सूतपुत्रवधेप्सया
tataḥ sāyakabhibhinnāḍaḥ pāṇḍavaḥ krodhamūrcchitaḥ | saṃrambhāmarṣatāmrākṣaḥ sūtaputravadhepsayā ||
சஞ்சயன் கூறினான்—அப்போது அம்புகளால் உடலெங்கும் குத்துண்ட பாண்டவன் பீமசேனன் கோபமூர்ச்சையால் ஆட்கொள்ளப்பட்டான். சீற்றமும் அவமானமும் காரணமாக அவன் கண்கள் சிவந்தன; சூதபுத்திரன் கர்ணனை வதைக்க வேண்டும் என்ற வேட்கை அவனுள் எழுந்தது.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unchecked wrath and wounded pride (amarṣa) can eclipse discernment in war, narrowing one’s mind to a single destructive aim. It implicitly warns that even a righteous cause can be morally endangered when action is driven primarily by rage rather than disciplined duty.
After being badly wounded by Karṇa’s arrows, Bhīmasena is overwhelmed by anger; his eyes redden with fury and resentment, and he becomes intent on killing Karṇa (called ‘Sūtaputra’).