Shloka 146
अस्त्रयुद्धे द्रौणिपार्थसंघर्षः — Karṇa’s Bhārgavāstra and the Search for Yudhiṣṭhira
Chapter 45
समन्वितास्तव सुतै: कृष्णार्जुनजिघांसव: । श्रीकृष्ण और अर्जुनको मार डालनेकी इच्छावाले युद्ध-निपुण संशप्तक योद्धा युद्धसे कभी पीछे न हटनेवाले रथी वीर थे। उनकी संख्या चौंतीस हजार थी। वे आपके पुत्रोंके साथ रहकर व्यूहके वाम पार्श्वकी रक्षा करते थे
samanvitās tava sutaiḥ kṛṣṇārjunajighāṃsavaḥ | yuddha-nipuṇā saṃśaptakā yoddhā yuddhāt kadācid api apasarpitum aśaknuvan rathī-śūrā āsan | teṣāṃ saṅkhyā catuḥtriṃśat-sahasrāṇi āsīt | te tava putraiḥ saha sthitvā vyūhasya vāma-pārśvasya rakṣāṃ kurvanti sma |
உங்கள் புதல்வர்களுடன் இணைந்திருந்தனர் சம்ஷப்தக வீரர்கள்—போரில் தேர்ந்தவர்கள், ஒருபோதும் பின்வாங்கமாட்டோம் எனச் சபதம் செய்தவர்கள், மேலும் ஸ்ரீகிருஷ்ணனையும் அர்ஜுனனையும் கொல்லும் தீர்மானத்தில் எரிந்தவர்கள். அவர்கள் வலிமைமிக்க ரதிகர்கள்; எண்ணிக்கை முப்பத்திநான்கு ஆயிரம். உங்கள் புதல்வர்களுடன் இருந்து அவர்கள் படைவ்யூஹத்தின் இடப்புறத்தைப் பாதுகாத்தனர்.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that steadfastness and courage (not retreating, keeping vows) are ethically neutral qualities: when driven by wrongful intent—such as the resolve to kill the righteous—these same virtues become instruments of adharma. It invites reflection on aligning discipline and commitment with dharma rather than mere factional loyalty.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the Saṃśaptaka contingent, allied with the Kaurava princes, is positioned to defend the left flank of the Kaurava battle array. They are described as expert chariot-warriors, numerous (34,000), and intent on slaying Kṛṣṇa and Arjuna.