Shloka 2136
युद्धे सहिष्पे हिमवानिवाचलो धनंजयं क्रुद्धममृष्यमाणम् । 'वृक्षोंकी तोड़-उखाड़ देनेवाली प्रचण्ड वायुके समान प्रमथनशील, बलवान, प्रहारकुशल, तोड़-फोड़ करनेवाले तथा अमर्षशील क़ुद्ध अर्जुनका वेग आज मैं युद्धस्थलमें हिमालय पर्वतके समान अचल रहकर सहन करूँगा
yuddhe sahiṣpe himavān ivācalaḥ dhanañjayaṁ kruddham amṛṣyamāṇam | vṛkṣāṇāṁ toḍa-ukhāḍa-dāyinī pracaṇḍa-vāyur iva pramathanaśīlaḥ balavān prahārakuśalaḥ toḍa-phoḍa-kārī tathā amarṣīlaḥ kruddha arjunasya vegaṁ adya ahaṁ yuddhasthale himālaya-parvata-samānam acalaḥ bhūtvā sahiṣye ||
சஞ்சயன் கூறினான்—இந்தப் போரில் கோபத்தால் எரியும், அவமதிப்பைத் தாங்காத தனஞ்சயன் அர்ஜுனனின் வேகத்தை நான் தாங்குவேன். மரங்களை முறித்து வேரோடு பறிக்கும் கொடுங்காற்றைப் போல அவன் மிதிப்பவன், வலிமைமிக்கவன், தாக்குதலில் தேர்ந்தவன், அழிவை விளைவிப்பவன்; ஆயினும் இன்று போர்க்களத்தில் நான் இமயமலை போல அசையாது நின்று அவன் வேகத்தைத் தாங்குவேன்.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣānti (endurance) and dhairya (steadfastness) amid violence: even when confronted by overwhelming, destructive force, a warrior’s ethical ideal is to remain firm and unshaken—like a mountain—rather than be swept away by fear or reactive anger.
Sañjaya reports a vow-like resolve on the battlefield: the speaker declares that Arjuna’s furious, storm-like attack will be endured by standing immovable like the Himalaya, emphasizing the intensity of Arjuna’s momentum and the opponent’s determination to withstand it.