Previous Verse
Next Verse

Shloka 21

Adhyāya 41 — Kṛṣṇa’s Battlefield Briefing and the Renewal of the Great Engagement

प्रमाथिनं बलवन्तं प्रहारिणं प्रभञ्जनं मातरिश्वानमुग्रम्‌

pramāthinaṃ balavantaṃ prahāriṇaṃ prabhañjanaṃ mātariśvānam ugram

சஞ்சயன் கூறினான்—அவன் நசுக்கும் வல்லமை; வலிமைமிக்கவன், இடையறாது தாக்குபவன்; புயலைப் போல, உக்கிரமான மாதரிச்வான் (காற்றுத் தெய்வம்) போன்றவன்.

प्रमाथिनम्the crushing/tormenting one
प्रमाथिनम्:
Karma
TypeAdjective
Rootप्रमाथिन्
FormMasculine, Accusative, Singular
बलवन्तम्the strong one
बलवन्तम्:
Karma
TypeAdjective
Rootबलवत्
FormMasculine, Accusative, Singular
प्रहारिणम्the striker/assailant
प्रहारिणम्:
Karma
TypeAdjective
Rootप्रहारिन्
FormMasculine, Accusative, Singular
प्रभञ्जनम्the shatterer; (name/epithet of) the Wind
प्रभञ्जनम्:
Karma
TypeNoun
Rootप्रभञ्जन
FormMasculine, Accusative, Singular
मातरिश्वानम्Mātariśvan (the Wind-god)
मातरिश्वानम्:
Karma
TypeNoun
Rootमातरिश्वन्
FormMasculine, Accusative, Singular
उग्रम्fierce, terrible
उग्रम्:
Karma
TypeAdjective
Rootउग्र
FormMasculine, Accusative, Singular

संजय उवाच

S
Sañjaya
M
Mātariśvan (Vāyu/Wind)

Educational Q&A

The verse is not a doctrinal maxim but an ethical-literary emphasis: in war, raw force can appear ‘elemental’ and irresistible, yet such power is morally significant only in how it is directed—whether it serves rightful duty (dharma) or mere destruction.

Sañjaya is describing a warrior’s terrifying prowess on the battlefield, using epithets and similes—especially the image of fierce Wind (Mātariśvan)—to convey speed, impact, and the capacity to break enemy resistance.