Adhyāya 35 — Bhīmasena’s Counter-Encirclement and the Karṇa Engagement Escalation
शितै: पृषत्कै: कुर्वाणानभ्रच्छायामिवाम्बरे । अस्यतः: क्षिण्वतश्नारील्लघुहस्तान् दुरासदान् | पार्थिवानपि चान्यांस्त्वं तदा नैवं वदिष्यसि
śitaiḥ pṛṣatkaiḥ kurvāṇān abhracchāyām ivāmbare | asyataḥ kṣiṇvataś śatrūl laghuhastān durāsadān || pārthivān api cānyāṁs tvaṁ tadā naivaṁ vadiṣyasi |
நீ அணுக முடியாத அந்த அரசர்களை—கைவேகத்தில் மிகத் துரிதமானவர்களை—கூரிய அம்புகளை எய்து, வானில் மேகநிழல் போல நிழலைப் பரப்பி, இடைவிடாது அம்புமழை பொழிந்து பகைவரை வெட்டி வீழ்த்துவதைப் பார்க்கும்போது; மேலும் தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரன், நகுலன், சகதேவன் மற்றும் பிற அஜேய மன்னர்கள் போர்க்களத்தில் கண்முன்னே செயலாற்றிக் காணப்படும்போது—அப்போது நீ இவ்வாறு அகந்தைமிகு வார்த்தைகளை இனி கூற இயலாது।
शल्य उवाच
The verse warns against empty bravado in war: true assessment of opponents and humility before proven strength are part of kṣatriya-dharma. Śalya implies that dharmically grounded warriors, acting with discipline and skill, will silence reckless speech.
Śalya describes a vivid battlefield scene—arrows darkening the sky like cloud-shadow—as formidable kings (including Yudhiṣṭhira, Nakula, and Sahadeva) relentlessly strike down enemies. He tells his addressee that once this is witnessed, earlier boastful talk will not continue.