Shloka 70
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
तथैव वेदाश्षतुरो हयाग्रया धरा सशैला च रथो महात्मन: । नक्षत्रवंशानुगतो वरूथी हरो योद्धा सारथिनाभिलक्ष्य:
tathaiva vedāś caturō hayāgryā dharā saśailā ca ratho mahātmanaḥ | nakṣatravaṃśānugato varūthī haro yoddhā sārathinābhilakṣyaḥ ||
“அவ்வாறே, அந்த மகாத்மனுக்கு நான்கு வேதங்களே சிறந்த குதிரைகள்; மலைகளுடன் கூடிய பூமியே அவரது மாட்சிமைமிக்க ரதம். நட்சத்திரக் கூட்டமே கொடியாகத் திகழ, கவசப் பாதுகாப்பால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஹரன் (சிவன்) அந்த ரதத்தில் ரதவீரனாக அமர்ந்துள்ளார்; ஆனால் சாரதி எவரும் காணப்படவில்லை.”
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse uses cosmic metaphor to portray divine, self-sufficient power: Śiva is imagined as a supreme warrior whose chariot is the very earth, whose horses are the Vedas, and whose banner is the starry host—suggesting that ultimate authority transcends ordinary human supports (even a visible charioteer).
In Karṇa Parva, Duryodhana is describing an awe-inspiring, symbolic vision of Lord Śiva as a chariot-warrior. He highlights the grandeur of the divine war-vehicle and notes the striking detail that no charioteer can be seen, emphasizing Śiva’s extraordinary nature.