Shloka 42
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
स्वान्यायुधानि मुख्यानि न्यदधाच्छड्करो रथे । ध्वजयष्टिं वियत् कृत्वा स्थापयामास गोवृषम्
svāny āyudhāni mukhyāni nyadadhāc chaṅkaro rathe | dhvajayaṣṭiṃ viyat kṛtvā sthāpayāmāsa govṛṣam, puruṣasiṃha! mahārāja! |
தேவர்களிடையிலும் பகைவரை நசைக்கும் சிறந்த தேரெனப் புகழ்பெற்ற அந்தத் தேரு முழுமையாக அமைந்தபின், பகவான் சங்கரர் அதன்மேல் தமது முதன்மையான ஆயுதங்களை வைத்தார். பின்னர் கொடித்தண்டை ஆகாயம் எட்டுமாறு செய்து, அதன் மேல் தமது காளை நந்தியை நிறுவினார்.
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in epic warfare, power is portrayed as more than human strength: divine emblems and consecrated weapons symbolize legitimacy, protection, and the moral-psychological force that sacred authority lends to a king’s cause—whether or not that cause is truly dharmic.
Duryodhana describes an extraordinary chariot: after it is completed, Śiva (Śaṅkara) places his principal weapons upon it and makes the banner-staff sky-high, installing his bull Nandin atop it as a formidable divine standard.