Shloka 37
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
दिव्यं च वर्म विहित॑ महाहँ रत्नभूषितम् । अभेद्यं विरजस्कं वै कालचक्रबहिष्कृतम्
divyaṃ ca varma vihitaṃ mahārhaṃ ratnabhūṣitam | abhedyaṃ virajaskaṃ vai kālacakrabahiṣkṛtam ||
ஒரு தெய்வீகக் கவசம் உருவாக்கப்பட்டது—விலைமதிப்பற்றது, ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது, மாசற்ற தூய்மை உடையது; துளைக்க இயலாதது, காலச் சக்கரத்தின் எட்டாத எல்லைக்கு அப்பாற்பட்டதுபோல் இருந்தது.
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the desire for invulnerability—symbolized by an unpierceable, time-transcending armor—yet implicitly reminds that ethical consequence and the larger order (kāla) cannot be fully escaped by material or even divine protections.
Duryodhana describes a specially fashioned divine armor: extremely precious, jewel-studded, spotless, and impenetrable, portrayed as beyond the reach of the wheel of Time—emphasizing extraordinary preparations and confidence amid the climactic warfare.