Shloka 18
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
शृज़मग्निर्बभूवास्य भलल: सोमो विशाम्पते,वृषभस्यास्य निनदं श्रुत्वा भयकरं महत् | विनाशमगमंस्तत्र तारका: सुरशत्रव:
śṛṅgam agnir babhūvāsya bhallaḥ somo viśāmpate | vṛṣabhasyāsya ninadaṃ śrutvā bhayakaraṃ mahat | vināśam agamans tatra tārakāḥ suraśatravaḥ ||
துரியோதனன் கூறினான்— “மக்கள்தலைவனே! அவன் அம்பின் முனை தீயென எரிந்தது; அதன் ஒளி நிலவென மிளிர்ந்தது. இந்தக் காளைபோன்ற வீரனின் பேரும் பயங்கரமும் ஆன முழக்கத்தைக் கேட்டவுடன், அங்கே தேவர்க்கெதிரான நட்சத்திரங்கள் அழிவை நோக்கி ஓடினவாறாயின.”
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how war magnifies perception: weapons and sounds are described with cosmic metaphors (fire, moon, stars) to convey moral and psychological intensity—fear, awe, and the sense that adharma-driven conflict disturbs even the imagined order of the cosmos.
Duryodhana describes a terrifying battlefield moment: a barbed arrow gleams like fire and moonlight, and the thunderous roar of a ‘bull-like’ warrior is so dreadful that it is poetically said to drive the star-like enemies of the gods toward destruction—an omen-like image of impending ruin.