Shloka 143
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
प्रतिज्ञाय ततो देवो देवतानां रिपुक्षयम् । रामं भार्गवमाहूय सो5भ्यभाषत शड्कर:
pratijñāya tato devo devatānāṁ ripukṣayam | rāmaṁ bhārgavam āhūya so 'bhyabhāṣata śaṅkaraḥ ||
அப்போது சங்கரன் தேவர்களின் முன்னிலையில் அவர்களுடைய பகைவர்களின் அழிவை உறுதி செய்து, ப்ருகுநந்தனன் ராமன் (பரசுராமன்) என்பவனை அழைத்து இவ்வாறு கூறினான்.
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the ethical weight of a solemn vow (pratijñā) made in a public, divine assembly: when cosmic order is threatened, divine authority may initiate corrective action, but it is framed as duty-bound protection rather than personal vengeance.
Śiva (Śaṅkara), after promising the gods that he will destroy their enemies, calls Paraśurāma (Rāma Bhārgava) and begins to speak to him—introducing a divine directive that will shape subsequent events.