Shloka 137
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
प्रसन्नश्ष महादेवो भार्गवस्य महात्मन:
prasannaḥ sa mahādevo bhārgavasya mahātmanaḥ | tataḥ sa mahādevaḥ pārvatī-devyāḥ samīpe tasya guṇān bāhulyena varṇayām āsa—“eṣa dṛḍhatayā uttama-vrata-pālakaḥ paraśurāmo mama prati sadā bhakti-bhāvaṁ dhārayati” iti |
துரியோதனன் கூறினான்—மகாத்மா பார்கவ பரசுராமர்மீது மகாதேவன் பிரசன்னமானான். அப்போது தேவி பார்வதியின் முன்னிலையில் சிவன் அவருடைய குணங்களை மீண்டும் மீண்டும் புகழ்ந்து—“இந்தப் பரசுராமன் திடவிரதன்; உயர்ந்த விரதத்தை உறுதியாகக் கடைப்பிடித்து, என்மீது எப்போதும் பக்தியுடன் இருக்கிறான்” என்று உரைத்தான்.
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
Steadfast observance of vows (vrata) and consistent devotion (bhakti-bhāva) are presented as virtues that win divine favor; ethical discipline is shown as the ground of spiritual recognition.
Duryodhana recounts that Śiva became pleased with Paraśurāma and, before Pārvatī, repeatedly praised Paraśurāma’s qualities—especially his firm vow-keeping and enduring devotion to Śiva.