Shloka 29
त्रिपुरदाह-इतिहासः
Tripura-destruction exemplum and counsel to Śalya
राजन! उस समय शकुनिने अत्यन्त वेगशाली और झुकी हुई गाँठवाले तीखे भल््लोंद्वारा सुतसोमके धनुष, तरकस तथा अन्य सब उपकरणोंको भी नष्ट कर दिया ।। स च्छिन्नधन्वा विरथ: खड््गमुद्यम्य चानदत् । वैदूर्योत्पलवर्णाभं दन्तिदन्तमयत्सरुम्
rājan! tadā śakunir atyantavegaiḥ praṇataiḥ parvabhir niśitaiś ca bhallaiḥ sutasomasya dhanuḥ śarāsanaṃ tarakasaṃ cānyāni sarvāṇy upakaraṇāni ca vināśayām āsa || sa cchinnadhanvā viratho khaḍgam udyamya cānādat | vaidūryotpalavarṇābhaṃ dantidantamayaṃ śarum ||
அரசே, அப்போது சகுனி மிகவேகமுடைய, கூர்மையான, வளைந்த இணைப்புகளுள்ள பல்ல அம்புகளால் சுதசோமனின் வில், அம்புத்தொட்டி மற்றும் பிற எல்லா போர்க்கருவிகளையும் அழித்தான். வில் துண்டிக்கப்பட்டதால் சுதசோமன் ரதமற்றவனானான்; அப்போது வாளை உயர்த்தி பெருங்குரலுடன் முழங்கினான்; பின்னர் வைடூரிய மணியும் நீலத் தாமரையும் போன்ற நிறமுடைய, யானைத் தந்தத்தால் செய்யப்பட்ட ஈட்டியை எடுத்துக் கொண்டு, ஆயுத இழப்பினிடையிலும் போரைக் தொடரத் தயாரானான்.
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights kṣatriya resilience: even when deprived of primary weapons and chariot, a warrior is expected to maintain courage, adapt swiftly, and continue the fight without surrendering to despair.
Śakuni uses fast, sharp bhalla-arrows to cut down Sutasoma’s bow, quiver, and equipment. Sutasoma becomes chariotless, roars, raises his sword, and prepares another weapon—an ivory spear shining like a cat’s-eye gem and blue lotus—to continue battling.