Adhyaya 196

Verse 1

ऑऔपन--#ह< बक। ] अति्शऑशा: चतुन॑वर्त्याधेकशततमो< ध्याय: धृतराष्ट्रका प्रश्न धृतराष्ट उवाच अधर्मेण हत॑ श्रुत्वा धृष्टद्युम्नेन संजय । ब्राह्मणं पितरं वृद्धमश्वत्थामा किमब्रवीत्‌

திருதராஷ்டிரன் கூறினான்—சஞ்சயா! துருஷ்டத்யும்னனால் அதர்ம முறையில் கொல்லப்பட்ட தன் முதிய பிராமணத் தந்தை துரோணாசாரியரின் செய்தியை கேட்ட அஸ்வத்தாமன் என்ன சொன்னான்?

Verse 2

मानवं वारुणाग्नेयं ब्राह्ममस्त्रं च वीर्यवान्‌ । ऐन्द्रं नारायणं चैव यस्मिन्‌ नित्यं प्रतिष्ठितम्‌

மாநவம், வாருணம், ஆக்னேயமும், பிராஹ்மமும், ஐந்த்ரமும், நாராயணமும் ஆகிய அஸ்திரங்கள் எப்போதும் நிலைபெற்றிருந்த அந்த தர்மாத்மா ஆசாரியரை துருஷ்டத்யும்னன் போரில் அதர்மமாகக் கொன்றான் என்று கேட்டபோது, வீரன் அஸ்வத்தாமன் என்ன கூறினான்?

Verse 3

तमधर्मेण धर्मिष्ठं धृष्टद्युम्नेन संयुगे । श्रुत्वा निहतमाचार्य सो<श्व॒त्थामा किमब्रवीत्‌

துருதராஷ்டிரன் கூறினான்—தர்மத்தில் உறுதியான அந்த ஆசாரியர் த்ருஷ்டத்யும்னனால் போர்க்களத்தில் அதர்மமாகக் கொல்லப்பட்டார் என்று கேட்டதும், வீரன் அஸ்வத்தாமா என்ன சொன்னான்?

Verse 4

येन रामादवाप्येह धरनुर्वेदं महात्मना | प्रोक्तान्यस्त्राणि दिव्यानि पुत्राय गुणकाड्क्षिणा

அந்த மகாத்மா துரோணர் இவ்வுலகில் ராமன் (பரசுராமன்) இடமிருந்து தனுர்வேதத்தைப் பெற்றார்; தன் மகன் குணமும் திறனும் மேம்பட வேண்டும் என்ற விருப்பத்தால், தமக்கு உபதேசிக்கப்பட்ட எல்லா திவ்யாஸ்திரங்களையும் மகனுக்கும் கற்றுத்தந்தார்.

Verse 5

एकमेव हि लोके<स्मिन्नात्मनो गुणवत्तरम्‌ | इच्छन्ति पुरुषा: पुत्रं लोके नान्यं कथंचन,मनुष्य इस जगत्‌में केवल पुत्रको ही अपनेसे भी अधिक गुणवान्‌ बनाना चाहते हैं, दूसरेको किसी प्रकार भी नहीं

இவ்வுலகில் மனிதர்கள் தம்மைவிடவும் மேலான குணமுடையவனாக ஆக வேண்டும் என்று விரும்புவது தம் மகனை மட்டுமே; வேறு யாரையும் எந்த விதத்திலும் அல்ல.

Verse 6

आचार्याणां भवन्त्येव रहस्यानि महात्मनाम्‌ । तानि पुत्राय वा दद्यु: शिष्यायानुगताय वा,महात्मा आचार्योंके पास बहुत-सी रहस्यकी बातें होती हैं, जिन्हें या तो वे अपने पुत्रको दे सकते हैं या अनुगत शिष्यको

மகாத்மையான ஆசாரியர்களிடம் நிச்சயமாக ரகசியமான உபதேசங்கள் உண்டு; அவற்றை அவர்கள் தம் மகனுக்கோ, அல்லது நம்பிக்கையுடன் பின்பற்றும் சீடனுக்கோ அளிப்பார்கள்.

Verse 7

स शिष्य: प्राप्प तत्‌ सर्व सविशेषं च संजय । शूर: शारद्वतीपुत्र: संख्ये द्रोणादनन्तर:

சஞ்சயா! அந்த சீடன் சிறப்பு ரகசியங்களுடன் கூடிய முழு கல்வியையும் பெற்றான். சாரத்வதியின் வீரப் புதல்வன் அஸ்வத்தாமா, துரோணருக்குப் பின் போர்க்களத்தில் மிகச் சமர்த்தனாகத் திகழ்ந்தான்.

Verse 8

रामस्य तु सम: शस्त्रे पुरंदरसमो युधि । कार्तवीर्यसमो वीर्ये बृहस्पतिसमो मतौ

த்ருதராஷ்டிரன் கூறினான்—அஸ்வத்தாமா ஆயுதக் கலையில் பரசுராமனை ஒத்தவன்; போரில் புரந்தரன் (இந்திரன்) போன்றவன்; வலமும் வீரியமும் கார்த்தவீர்யனை ஒத்தவை; ஆலோசனையில் பிரஹஸ்பதியை ஒத்தவன்.

Verse 9

महीधरसम: स्थैय्यें तेजसाग्निसमो युवा । समुद्र इव गाम्भीरयें क्रोथे चाशीविषोपम:

த்ருதராஷ்டிரன் கூறினான்—இளைய அஸ்வத்தாமா நிலைத்தன்மையில் மலைபோல்; ஒளியில் அக்கினிபோல்; ஆழத்தில் கடல்போல்; கோபத்தில் விஷப்பாம்புபோல் இருக்கிறான்.

Verse 10

स रथी प्रथमो लोके दृढ्धन्वा जितक्लम: । शीघ्रो5निल इवाक्रन्दे चरन्‌ क्रुद्ध इवान्तक:

த்ருதராஷ்டிரன் கூறினான்—அவன் உலகில் முதன்மை ரதவீரன்; உறுதியான வில்லாளி; களைப்பை வென்றவன். போரின் ஆரவாரத்தில் காற்றுபோல் விரைந்து செல்கிறான்; கோபம் கொண்டால் அந்தகன் (மரணம்) போல அச்சமூட்டுவான்.

Verse 11

अस्यता येन संग्रामे धरण्यभिनिपीडिता । यो न व्यथति संग्रामे वीर: सत्यपराक्रम:

த்ருதராஷ்டிரன் கூறினான்—அவன் ஆயுதங்களைச் செலுத்தும் போது போரில் பூமியே அழுத்தத்தால் நொறுங்கும்; உண்மையான பராக்கிரமம் கொண்ட அந்த வீரன் போரில் ஒருபோதும் கலங்கான்.

Verse 12

वेदस्नातो व्रतस्नातो धनुर्वेदे च पारग: । महोदधिरिवाक्षोभ्यो रामो दाशरथिर्यथा

த்ருதராஷ்டிரன் கூறினான்—அவன் வேதப் பயிற்சியை முடித்து ஸ்நாதகன் ஆனவன்; விரத ஒழுக்கத்தையும் நிறைவு செய்து ஸ்நாதகன் ஆனவன்; தனுர்வேதத்தில் தேர்ந்தவன். பேர்கடல்போலும், தசரதன் மகன் ராமனைப் போலும், அவன் கலங்காதவன்.

Verse 13

तमधर्मेण धर्मिष्ठं धृष्टद्युम्नेन संयुगे । श्रुत्वा निहतमाचार्यम श्वत्थामा किमब्रवीत्‌

துருதராஷ்டிரன் கூறினான்— தர்மத்தில் உறுதியான ஆசாரியர் துரோணர் போர்க்களத்தில் த்ருஷ்டத்யும்னனால் அதர்ம முறையில் கொல்லப்பட்டார் என்று கேட்ட அஸ்வத்தாமா என்ன சொன்னான்?

Verse 14

धृष्टद्युम्नस्य यो मृत्यु: सृष्टस्तेन महात्मना । यथा द्रोणस्य पाञ्चाल्यो यज्ञसेनसुतो5भवत्‌

துருதராஷ்டிரன் கூறினான்— த்ருஷ்டத்யும்னனுக்காக நிர்ணயிக்கப்பட்ட மரணம் அந்த மகாத்மாவால் உருவாக்கப்பட்டது—துரோணரை வதைக்கப் பாஞ்சால அரசன் யஜ்ஞசேனன் (த்ருபதன்) மகன் பிறந்ததுபோல.

Verse 15

त॑ नृशंसेन पापेन क्र्रेणादीर्घदर्शिना । श्रुत्वा निहतमाचार्यम श्वत्थामा किमब्रवीत्‌,उस नृशंस, पापी, क्रूर और अदूरदर्शी धृष्टद्युम्नके हाथसे आचार्यका वध हुआ सुनकर अश्व॒ृत्थामाने क्या कहा?

துருதராஷ்டிரன் கூறினான்— அந்த கொடூரன், பாவி, இரக்கமற்றவன், குறுகிய பார்வையுடைய த்ருஷ்டத்யும்னனால் ஆசாரியர் வதைக்கப்பட்டார் என்று கேட்ட அஸ்வத்தாமா என்ன சொன்னான்?

Verse 193

इस प्रकार श्रीमहाभारत द्रोणपर्वके अन्तर्गत नारायणास्त्रगोक्षपर्वमें अश्वत्थामाका क्रोधविषयक एक सौ तिरानबेवाँ अध्याय पूरा हुआ

இவ்வாறு ஸ்ரீமஹாபாரதத்தின் துரோணபர்வத்தில், நாராயணாஸ்திரமோட்ச-கோக்‌ஷபர்வப் பகுதியில், அஸ்வத்தாமாவின் கோபத்தைப் பற்றிய நூற்று தொண்ணூற்று மூன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.

Verse 194

इति श्रीमहाभारते द्रोणपर्वणि नारायणास्त्रमोक्षपर्वणि धृतराष्ट्रप्रश्ने चतुर्नवत्यधिकशततमो<ध्याय:

இதி ஸ்ரீமஹாபாரதத்தின் துரோணபர்வத்தில், நாராயணாஸ்திரமோட்சப் பகுதியில், துருதராஷ்டிரன் வினவிய प्रसங்கத்தில், நூற்று தொண்ணூற்று நான்காம் அத்தியாயம் நிறைவு.