Shloka 416
मोहयन् समरे द्रौणिं मायावी राक्षसाधिप: । तत्पश्चात् उस मायावी राक्षसराजने समरांगणमें अश्वत्थामाको मोहित करते हुए अत्यन्त दारुण घोर माया प्रकट की
sañjaya uvāca | mohayan samare drauṇiṃ māyāvī rākṣasādhipaḥ | tatpaścāt sa māyāvī rākṣasarājo raṇāṅgaṇe aśvatthāmānaṃ mohayann atyantaṃ dāruṇaṃ ghoraṃ māyāṃ prāduracakāra |
போர்க்களத்தில் மாயை வல்ல ராட்சசாதிபதி துரோணபுத்திரனை மயக்கினான். பின்னர் அந்த மாயாவி ராட்சசராஜன், रणாங்கணத்தில் அஸ்வத்தாமனை மீண்டும் மீண்டும் குழப்பி, மிகக் கொடூரமும் பயங்கரமும் ஆன மாயையை வெளிப்படுத்தினான்.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how māyā (deceptive power) can overwhelm even a formidable warrior’s judgment in war, raising ethical awareness about stratagems that rely on confusion and fear rather than straightforward valor.
A Rakshasa leader, skilled in illusion, confounds Ashvatthama during combat and then intensifies the encounter by projecting a terrifying magical display on the battlefield.