Shloka 4
भीष्मपर्व — अध्याय ९६: सौभद्रस्य आक्रमणम्, अलम्बुसस्य प्रतिविधानम्
Abhimanyu’s assault; Alambusa’s counter-engagement
अथैनं शरवर्षेण समन्तात् पर्यवाकिरन् । पर्वतं वारिधाराभि: शरदीव बलाहका:
athainaṁ śaravarṣeṇa samantāt paryavākiran | parvataṁ vāridhārābhiḥ śaradīva balāhakāḥ ||
பின்னர் அவர்கள் எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் அவன் மீது அம்புமழை பொழிந்து, அவனைச் சுற்றிலும் மூடினர்—இலையுதிர்கால மேகங்கள் நீர்தாரைகளால் மலைக்கு மழை பொழிவதுபோல்।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh reality of war: an individual can be engulfed by collective aggression like a natural deluge. Ethically, it invites reflection on the dehumanizing momentum of conflict and the need for steadiness and discernment amid overwhelming pressure.
Sañjaya describes a warrior being attacked from all directions with a dense barrage of arrows, using the vivid comparison of rain clouds in autumn pouring water over a mountain.