Shloka 15
Bhagadattā’s Deployment Against Ghaṭotkaca; Elephant-Corps Escalation
आदित्यकेतुर्बह्नाशी कुण्डधारो महोदर: । अपराजित: पण्डितको विशालाक्ष: सुदुर्जय:
sañjaya uvāca |
ādityaketurbahnāśī kuṇḍadhāro mahodaraḥ |
aparājitaḥ paṇḍitakaḥ viśālākṣaḥ sudurjayaḥ ||
ஆதித்யகேது, பஹ்னாசீ, குண்டதார, மகோதர, அபராஜித, பண்டிதக மற்றும் மிகக் கடினமாக வெல்லப்படுபவன் விசாலாக்ஷன்—இந்த ஏழு பகைநசிக்கும் சகோதரர்கள் விசித்திர ஆடை அலங்காரங்களால் ஒளிர்ந்து, அபூர்வ கவசங்களும் கொடிகளும் தாங்கி, போர்வேட்கையுடன் சமர்க்களத்தில் பாண்டுவின் மகன் பீமசேனன் மீது பாய்ந்து வந்தனர்.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, outward splendor (armor, banners, display) and proclaimed invincibility do not guarantee safety; many warriors are driven by loyalty, pride, and the kṣatriya impulse toward combat. Ethically, it points to the tragic momentum of conflict—courage is praised, yet it also becomes a vehicle for destruction when harnessed to enmity.
Sanjaya lists seven warrior-brothers—Adityaketu, Bahnāśī, Kuṇḍadhāra, Mahodara, Aparājita, Paṇḍitaka, and Viśālākṣa—who, dressed in striking attire and carrying distinctive armor and standards, charge onto the battlefield and attack Bhīma, the son of Pāṇḍu.