Shloka 17
Irāvān-nidhana-anantaraṃ Ghaṭotkaca-nādaḥ
After Irāvān’s fall: Ghaṭotkaca’s roar and the clash with Duryodhana
हताश्चं तु रथं त्यक्त्वा दृष्टवा राज्ञोडस्य पौरुषम् विप्रदुद्राव वेगेन श्रुतायु: समरे तदा
sañjaya uvāca | hatāś ca tu rathaṃ tyaktvā dṛṣṭvā rājño yudhiṣṭhirasya pauruṣam | vipradudrāva vegena śrutāyuḥ samare tadā ||
குதிரைகள் கொல்லப்பட்டதைப் பார்த்தும், போரில் அரசன் யுதிஷ்டிரனின் வீரத்தை கண்டும், அப்போது ஸ்ருதாயு தேரை விட்டுவிட்டு மிக வேகமாக ஓடிப்போனான்.
संजय उवाच
Educational Q&A
Valor and steadfast resolve—especially when aligned with righteous kingship—can demoralize an adversary; in war, ethical leadership and visible courage often decide outcomes beyond mere weapons.
After his chariot-horses are killed, the warrior Śrutāyu abandons his chariot; seeing King Yudhiṣṭhira’s prowess on the battlefield, he flees swiftly.