Shloka 15
Irāvān-nidhana-anantaraṃ Ghaṭotkaca-nādaḥ
After Irāvān’s fall: Ghaṭotkaca’s roar and the clash with Duryodhana
अथैनं छिन्नथन्वानं नाराचेन स्तनान्तरे । निर्बिभेद रणे राजा सर्वसैन्यस्य पश्यत:
atha enaṃ chinnathanvānaṃ nārācena stanāntare | nirbibheda raṇe rājā sarvasainyasya paśyataḥ ||
அப்போது வில் துண்டிக்கப்பட்டிருந்த ஸ்ருதாயுவை அரசன் யுதிஷ்டிரன் போர்க்களத்தில், முழு படையும் பார்த்துக் கொண்டிருக்க, நாராச அம்பால் மார்பில் துளைத்தான்.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the uncompromising demands of kṣatriya-dharma in war: decisive action under public scrutiny, where victory and protection of one’s forces are treated as overriding duties, even amid the moral harshness of battlefield violence.
Sañjaya reports that a king pierces an opponent—whose bow has already been cut—with a nārāca arrow in the chest, and does so in full view of the assembled armies, emphasizing the dramatic, witnessed nature of the combat.