Shloka 26
भीष्मभीमसमागमः — Bhīṣma–Bhīma Strategic Engagement and Counsel to the King
स्वयं दुर्योधनो राजा पार्षतं समुपाद्रवत् । द्रोणाचार्यने विराटपर और अभ्व॒त्थामाने शिखण्डीपर धावा किया। स्वयं राजा दुर्योधनने ट्रपदपर चढ़ाई की ।। नकुल: सहदेवश्न मद्रराजानमीयतु:
svayaṃ duryodhano rājā pārṣataṃ samupādravat | droṇācāryaś ca virāṭaṃ śikhaṇḍinaṃ cābhyadhāvat | nakulaḥ sahadevaś ca madrarājānam īyatuḥ ||
சஞ்சயன் கூறினான்—அரசன் துரியோதனன் தானே ப்ருஷதன் புதல்வன் த்ருஷ்டத்யும்னனை நோக்கி பாய்ந்தான். துரோணாசாரியன் விராடனை நோக்கி முன்னேறினான்; துரோணன் புதல்வன் அஸ்வத்தாமன் சிகண்டியைத் தாக்கத் துரத்தினான். மறுபுறம் நகுலனும் சகதேவனும் மத்ரராஜனை எதிர்க்கச் சென்றனர்.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, leaders deliberately choose opponents to meet strategic and personal aims; it implicitly raises the ethical tension between kṣatriya duty (fighting as required) and the destructive consequences of rivalry-driven violence.
Sañjaya reports specific battlefield engagements: Duryodhana personally attacks Dhṛṣṭadyumna; Droṇa advances against Virāṭa and Śikhaṇḍin; and the twin Pāṇḍavas Nakula and Sahadeva move to confront Śalya, the king of Madra.