Shloka 14
मेरोर्दिग्वर्णनम् / Digvarṇana of Meru: Uttara-Kuru, Bhadrāśva, and Jambūdvīpa Motifs
देवलोकच्युता: सर्वे तथा विरजसो नृप । त्रयोदश सहस्त्राणि वर्षाणां ते जनाधिप
sañjaya uvāca |
devalokacyutāḥ sarve tathā virajaso nṛpa |
trayodaśa sahasrāṇi varṣāṇāṁ te janādhipa ||
அரசே! அவர்கள் அனைவரும் தேவலோகத்திலிருந்து வீழ்ந்தவர்களே; அதுபோலவே ரஜஸ் முதலிய மாசுகளிலிருந்து விடுபட்டவர்களும் ஆவர். மனிதரின் அதிபதியே! அவர்களின் ஆயுள் பதின்மூன்று ஆயிரம் ஆண்டுகள்.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even exalted heavenly states are not permanent; beings can fall from devaloka, and the text frames their condition in terms of guṇas—here, becoming virajasaḥ (free from rajas), highlighting moral-psychological purity as a significant marker beyond mere celestial status.
Sañjaya reports to the king about certain beings (contextually, a group under discussion in the chapter) who have departed from the divine realm and describes their purified state and the measure of their lifespan as thirteen thousand years.