Shloka 366
Arjuna’s Advance toward Bhīṣma; The Gāṇḍīva’s Signal and the Armies’ Convergence (भीष्माभिमुखगमनम् — गाण्डीवनिर्घोष-ध्वजवर्णनम्)
पुत्री ते दुर्मदौ राजन्ननयद् यमसादनम् | राजन! तत्पश्चात् भीमसेनने हँसते हुए-से आपके दो पुत्र भीम और भीमरथको भी, जो युद्धमें उन््मत्त होकर लड़नेवाले थे, यमलोक भेज दिया
putrī te durmadau rājann anayad yamasādanam | rājan tatpaścāt bhīmasenena haṃsatehuva-se āpake do putra bhīma aur bhīmarathako bhi, jo yuddhame unmatta hokar laṛanevāle the, yamaloka bhej diyā
சஞ்சயன் கூறினான்—அரசே, உன் அகந்தைமிகு புதல்வர்கள் யமசதனத்திற்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டனர். அதன் பின், அரசே, பீமசேனன் சிரிப்பதுபோல், போரில் மதமயக்க அகந்தையுடன் போரிட்ட உன் புதல்வர்கள் பீமனையும் பீமரதனையும் யமலோகத்திற்கே அனுப்பினான்.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical danger of durmada (pride-intoxication): when warriors fight in delusion and arrogance, they rush toward destruction. It frames death as a consequence that follows from unrighteous aggression and loss of self-control.
Sanjaya reports to King Dhritarashtra that Bhimasena has slain the king’s sons—described as arrogant and battle-maddened—sending them to Yama’s abode. The tone suggests Bhima’s overwhelming dominance, depicted as ‘almost laughing’ while dispatching them.