Adhyāya 65: Dawn Assembly, Makara–Śyena Vyūhas, and Commander Engagements
अथैनं शरवर्षेण च्छादयामास संयुगे | गिरिं जलागमे यद्धज्जलदा जलवृष्टिभि:,इसके बाद जैसे बादल बरसातमें पर्वतपर जलकी वर्षा करते हैं, उसी प्रकार उन्होंने धृष्टद्युम्नपर रणभूमिमें बाणोंकी वर्षा करके उन्हें सब ओरसे ढक दिया
sañjaya uvāca | athainaṃ śaravarṣeṇa cchādayāmāsa saṃyuge | giriṃ jalāgame yaddhajjaladā jalavṛṣṭibhiḥ ||
அதன்பின் போர்க்களத்தில் அவனை அம்புமழையால் முழுதும் மூடினான்; மழைக்காலம் வந்தபோது மேகங்கள் மலையின் மீது நீர்தாரைகளைப் பொழிந்து அதை மூடுவது போல.
संजय उवाच
The verse offers a moral-psychological insight through imagery: in war, violence can become as relentless and impersonal as natural forces. It invites reflection on the ethical weight of battle—how quickly individual agency is submerged under overwhelming martial power.
Sañjaya describes a warrior in combat covering his opponent with a dense barrage of arrows, likening it to rain-clouds pouring down on a mountain at the onset of the monsoon.