Shloka 5
Vāsudeva-Māhātmya: Duryodhana’s Inquiry and Bhīṣma’s Theological Account of Keśava
अभ्ययाज्जवनैरश्वैः पाण्डवानामनीकिनीम् । महत्या सेनया गुप्तस्तव पुत्रैश्न सर्वश:
sañjaya uvāca |
abhyayāj javanair aśvaiḥ pāṇḍavānām anīkinīm |
mahatyā senayā guptaḥ tava putraiś ca sarvaśaḥ ||
சஞ்சயன் கூறினான்—அப்போது உமது புதல்வர்கள் எல்லாத் திசைகளிலும் இருந்து பாதுகாத்து, பெரும் படை துணைநின்ற நிலையில், பீஷ்மன் வேகமிகு குதிரைகளுடன் விரைந்து சென்று பாண்டவர் சேனையின்மேல் பாய்ந்தான்.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a battlefield ethic of coordinated duty: individual valor (swift advance) becomes effective when sustained by disciplined protection and collective support. It also reflects kṣātra-dharma—acting decisively in one’s role within an organized command structure.
Sañjaya reports that the Kuru commander (contextually Bhīṣma) advances rapidly with swift horses and attacks the Pāṇḍava battle-array, while Dhṛtarāṣṭra’s sons surround and protect him, backed by a large supporting force.