सात्यकिश्चाभिमन्युश्न महत्या सेनया वृतौ । गान्धारान् समरे शूराज्जग्मतु: सहसौबलान्,उधर विशाल सेनासे घिरे हुए सात्यकि और अभिमन्युने समरभूमिमें सुबलके पुत्रोंसहित गान्धारदेशीय शूरवीरोंपर आक्रमण किया
sātyakiścābhimanyuś ca mahatyā senayā vṛtau | gāndhārān samare śūrān jagmatuḥ saha saubalān ||
சஞ்சயன் கூறினான்—பெரும் படையால் சூழப்பட்டிருந்தாலும், சாத்தியகியும் அபிமன்யுவும், சௌபலர்களுடன் சேர்ந்து, போர்க்களத்தில் காந்தார வீரர்களை நோக்கி முன்னேறினர்.
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya-dharma: steadfast courage and forward action even when surrounded, undertaken to restrain a threatening enemy force and uphold one’s responsibility in war.
Sātyaki and Abhimanyu, despite being hemmed in by a large opposing army, push into battle and attack the Gandhāran fighters along with the Saubala princes, indicating a focused strike against a key enemy contingent.