Shloka 9
भीमसेनस्य गदायुद्ध-प्रभावः
The Battlefield Impact of Bhīmasena’s Mace Combat
दौर्योधनि: सुसंक्रुद्ध: सौभद्रं परवीरहा । विव्याध समरे राज॑स्तदद्भुतमिवाभवत्,राजन! शत्रुवीरोंका संहार करनेवाले दुर्योधनके पुत्र लक्ष्मणने अत्यन्त कुपित हो समरभूमिमें (अनेक बाणोंसे) अभिमन्युको बींध डाला। वह एक अद्धभुत-सी बात हुई
sa f1jaya uv01ca |
dauryodhani su-sa kruddha saubhadra parav2brah01 |
vivy01dha samare r01ja s tad adbhutam iv01bhavat r01jan ||
சஞ்சயன் கூறினான்—அரசே! துரியோதனன் மகன் லக்ஷ்மணன் கடும் கோபத்துடன் போர்க்களத்தில் பகைவர் வீரர்களை அழிப்பவனான சௌபத்ரன் (அபிமன்யு) மீது பல அம்புகளைப் பொழிந்து அவனைத் துளைத்தான். அது ஒரு அதிசய நிகழ்வைப் போலத் தோன்றியது—பகைவரை வெட்டிக் களைந்த இளைஞன் ஆயுத மோதலின் நடுவே திடீரெனக் குத்துண்டான்।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how quickly the fortunes of war can turn: even a celebrated hero who is destroying enemy champions can be checked when an opponent, driven by intense wrath, finds an opening. Ethically, it also points to the peril of anger (krodha) as a driving force in combat—effective in action, yet spiritually corrosive and often tied to reckless escalation.
Sanjaya reports to King Dhritarashtra that Lakshmana, Duryodhana s son, became extremely angry and in the midst of battle pierced Abhimanyu (son of Subhadra), famed as a slayer of enemy heroes. The moment is described as astonishing, marking a dramatic strike against a formidable young warrior.