Shloka 52
Chapter 47: Krauñca-vyūha Deployment and Conch-Signals
Kaurava–Pāṇḍava Readiness
# 2 (से ही पर हिल /[]00 ५५५ ' आमन्त्रये त्वां भगवन् योत्स्ये विगतकल्मष: । कथं जये रिपून् सर्वाननुज्ञातस्त्वया द्विज
āmantraye tvāṃ bhagavan yotsye vigatakalmaṣaḥ | kathaṃ jaye ripūn sarvān anujñātastvayā dvija ||
“பகவனே! நான் உம்மிடம் அனுமதி வேண்டுகிறேன்—களங்கமின்றி எவ்வாறு போரிட வேண்டும்? த்விஜசிரேஷ்டரே! உமது அனுமதி பெற்ற பின் இவ்வெல்லா பகைவரையும் நான் எவ்வாறு வெல்ல வேண்டும்?”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames warfare under ethical scrutiny: victory is not sought merely through force, but through right authorization and inner purity—acting with permission from a revered authority and striving to remain free from moral taint (kalmaṣa).
A speaker (reported by Sañjaya) addresses a revered Brahmin/authority figure, asking for guidance and permission: how to engage in battle without incurring sin, and—once authorized—how to overcome all enemies.