Shloka 54
परिखा खन््यतामत्र ममावसदने नृपा: । उपासिष्ये विवस्वन्तमेवं शरशताचित:
parikhā khanyatām atra mamāvasadane nṛpāḥ | upāsiṣye vivasvantam evaṁ śaraśatācitaḥ ||
அரசர்களே, நான் கிடக்கும் இந்த இடத்தைச் சுற்றி அகழி தோண்டுங்கள். நான் இங்கேயே, நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட இந்த உடலோடு, விவஸ்வான் சூரியனை வழிபடுவேன்.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid extreme pain and the chaos of war, one can uphold inner discipline and redirect suffering into purposeful devotion; steadfastness (dhṛti) and reverence for the divine become a form of ethical strength rather than mere endurance.
After Bhishma has fallen and lies immobilized, pierced by many arrows, instructions are given to dig a protective trench around his resting place; he declares his intention to remain there and worship the Sun (Vivasvat) despite his condition.