Shloka 29
समादत्त शितान् भल्लान् पञ्च पाण्डवनन्दन: । तस्य चिच्छेद तां शक्ति पठचधा पडठ्चभि: शरै:,अताडयन् रणे भीष्मं सहिता: सर्वसृञज्जया: । समस्त सूंजय वीर एक साथ संगठित हो भयंकर शतघ्नी, परिघ, फरसे, मुद्गर, मुसल, प्रास, गोफन, स्वर्णमय पंखवाले बाण, शक्ति, तोमर, कम्पन, नाराच, वत्सदन््त और भुशुण्डी आदि अस्त्र-शस्त्रोंद्वारा रणभूमिमें भीष्मको सब ओरसे पीड़ा देने लगे
saṃjaya uvāca | samādatta śitān bhallān pañca pāṇḍavanandanaḥ | tasya ciccheda tāṃ śaktiṃ pañcadhā pañcabhiḥ śaraiḥ | atāḍayan raṇe bhīṣmaṃ sahitāḥ sarvasṛñjayāḥ |
சஞ்சயன் கூறினான்—பாண்டவப் புதல்வன் ஐந்து கூர்மையான, கத்திபோன்ற முனையுள்ள பல்லங்களை எடுத்துக் கொண்டு, ஐந்து அம்புகளால் அந்த சக்தியை ஐந்து துண்டுகளாக வெட்டினான். பின்னர் சிருஞ்ஜயர்கள் அனைவரும் ஒன்றுகூடி போர்க்களத்தில் பீஷ்மரை எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் தாக்கினர்—பலவகை ஆயுதங்களின் ஒருங்கிணைந்த தாக்குதலால் அவரது அடங்காத வலிமையைத் தடுக்க முயன்று.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even the mightiest warrior can be checked when opponents act with discipline and coordination; the passage highlights strategic restraint and collective responsibility in war rather than reckless individual display.
A Pāṇḍava prince seizes five sharp bhalla arrows and slices an incoming śakti (spear-weapon) into five pieces with five shafts; then the Sṛñjaya warriors, acting together, strike Bhīṣma from all sides in a concentrated assault.