Shloka 13
ततः किरीटी संरब्धो भीष्ममेवाभ्यधावत,अताडयन् रणे भीष्मं सहिता: सर्वसृञज्जया: । समस्त सूंजय वीर एक साथ संगठित हो भयंकर शतघ्नी, परिघ, फरसे, मुद्गर, मुसल, प्रास, गोफन, स्वर्णमय पंखवाले बाण, शक्ति, तोमर, कम्पन, नाराच, वत्सदन््त और भुशुण्डी आदि अस्त्र-शस्त्रोंद्वारा रणभूमिमें भीष्मको सब ओरसे पीड़ा देने लगे
tataḥ kirīṭī saṃrabdho bhīṣmam evābhyadhāvat | atāḍayan raṇe bhīṣmaṃ sahitāḥ sarvasṛñjayāḥ ||
சஞ்சயன் கூறினான்—அப்போது கிரீடம் தரித்த அர்ஜுனன் ஆவேசமும் உறுதியும் கொண்டு நேரே பீஷ்மரை நோக்கிப் பாய்ந்தான். மேலும் அனைத்து ஸ்ரிஞ்ஜய வீரர்களும் ஒன்றிணைந்து போர்க்களத்தில் எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் பீஷ்மரைத் தாக்கி, இடைவிடாது தொந்தரவு செய்து அழுத்தத்தில் வைத்திருக்க முயன்றனர். இக்காட்சி க்ஷத்திரிய தர்மத்தின் கடுமையை வெளிப்படுத்துகிறது—அஜேய பிதாமகரைத் தடுக்க ஒருங்கிணைந்த வலிமை திரள்கிறது; மரியாதையும் கடமையும் மோதும் பதற்றம் ஆயுதங்களின் முழக்கத்துக்குள் மறைந்து நிற்கிறது.
संजय उवाच