अप्रधृष्यमनावार्य सर्वशस्त्रभूृतां वरम् द्रौणिं प्रति ययौ यत्त: पाउचाल्य: सह सोदरै:,समस्त शस्त्रधारियोंमें श्रेष्ठ अनिवार्य और दुर्धर्ष वीर अश्वत्थामापर भाइयोंसहित धृष्टद्युम्नने प्रयत्नपूर्वक आक्रमण किया
sañjaya uvāca |
apradhṛṣyam anāvāryaṁ sarvaśastrabhṛtāṁ varam |
drauṇiṁ prati yayau yatnaḥ pāñcālyaḥ saha sodaraiḥ ||
பாஞ்சாலன் த்ருஷ்டத்யும்னன், தன் சகோதரர்களுடன் உறுதியான முயற்சியுடன், துரோணனின் மகன் அஸ்வத்தாமனை நோக்கி முன்னேறி தாக்கினான்—அவன் அடக்கமுடியாதவன், தடுக்கமுடியாதவன், ஆயுததாரர்களில் சிறந்தவன்।
संजय उवाच
The verse highlights the tension between human effort (yatna) and the daunting reality of an opponent’s strength. In dharma-centered warfare, courage and resolve are required, yet ethical discernment must recognize the gravity of escalating violence against a near-unassailable foe.
Sañjaya reports that Dṛṣṭadyumna, along with his brothers, advances to attack Aśvatthāmā (Droṇa’s son), who is described as the foremost among armed warriors and extremely difficult to resist or defeat.