Shloka 50
Adhyāya 111 (Book 6): Daśama-dina-saṃgrāma—Bhīṣma’s Counsel to Yudhiṣṭhira and the Śikhaṇḍin-Led Advance
संजय उवाच एवमुक्क्त्वा ततो भीष्म॑ पञठ्चभिनर्नतपर्वभि: । अविध्यत रणे भीष्म प्रणुन्नं वाक्यसायकै:
sañjaya uvāca evam uktvā tato bhīṣmaṃ pañcabhir nataparvabhiḥ | avidhyat raṇe bhīṣmaṃ praṇunnaṃ vākyasāyakaiḥ ||
சஞ்சயன் கூறினான்—அரசே! இவ்வாறு சொல்லி, ஷிகண்டி போர்க்களத்தில் வளைந்த மூட்டுகளையுடைய ஐந்து அம்புகளால் பீஷ்மரைத் துளைத்தான். சொற்களெனும் அம்புகளால் முன்பே தள்ளப்பட்டும் துன்புற்றும் இருந்த அதே பீஷ்மர், இப்போது போரில் உண்மையான அம்புகளால் காயமடைந்தார்।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how speech can function like a weapon—words can ‘wound’ and drive a person even before physical blows land—underscoring ethical responsibility in speech amid conflict.
After speaking, Śikhaṇḍin strikes Bhīṣma in the battle with five arrows described as having bent joints; Sañjaya notes that Bhīṣma was already pressed by ‘word-arrows’ and is now physically pierced.