Shloka 16
Daśame’hani Bhīṣma-yuddham — Śikhaṇḍī-rakṣaṇa, Arjuna-prabhāva, Duryodhana-āśraya-vākyam
तत्राद्भुतमपश्याम बीभत्सोर्हस्तलाघवम्
tatrādbhutam apaśyāma bībhatsor hastalāghavam | yathā vāyur ghanān chinnabhinnaṃ karoti tathā bahubhir yoddhaiḥ kṛtaṃ duḥsahaṃ bāṇa-varṣaṃ sa eko ’pi nivārayām āsa ||
அந்தப் போரில், பீபத்ஸு அர்ஜுனனின் கைகளின் அதிசயத் துரிதத்தை நாம் கண்டோம். காற்று மேகக் கூட்டங்களைச் சிதறடிப்பதுபோல், பல வீரர்கள் பொழிந்த அந்தத் தாங்கமுடியாத அம்புமழையை அவன் ஒருவனாகவே தடுத்தான்।
संजय उवाच
Educational Q&A
Even within warfare, disciplined mastery and presence of mind can function ethically as restraint: Arjuna’s skill is portrayed not merely as aggression but as the capacity to protect and to prevent overwhelming harm.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Arjuna displayed astonishing dexterity, single-handedly countering a fierce, collective barrage of arrows from many opposing warriors—likened to wind shredding clouds.