Shloka 48
Adhyāya 104 — Śikhaṇḍin-puraskāraḥ (Śikhaṇḍin as Vanguard) and Bhīṣma’s Counter-Advance
प्रतिलभ्य तत:ः संज्ञां द्रोणपुत्र: प्रतापवान् । वा्ष्णेयं समरे क्रुद्धो नाराचेन समार्पयत्
pratilabhya tataḥ saṃjñāṃ droṇaputraḥ pratāpavān | vārṣṇeyaṃ samare kruddho nārācena samārpayat ||
பின்னர் உணர்வு மீட்ட வீரமிகு துரோணபுத்திரன், போர்க்களத்தில் கோபம் கொண்டு வார்ஷ்ணேயன் (கிருஷ்ணன்) மீது நாராச அம்பை எய்தான்.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) can eclipse judgment in war, pushing a warrior to reckless escalation—here, even directing force toward Kṛṣṇa as charioteer-counselor—thereby deepening the ethical danger of letting passion govern action.
Sañjaya reports that Aśvatthāman, after regaining consciousness, becomes enraged and in the thick of combat shoots a nārāca arrow at Vārṣṇeya (Kṛṣṇa).