Shloka 6
Nakula’s Declaration and the Uñchavṛtti Brāhmaṇa’s Superior Merit (Āśvamedhika Parva, Adhyāya 92)
तत्राग्निकल्पा होतार आसन सत्रे महात्मन: । मूलाहारा: फलाहारा: साश्मकुट्टा मरीचिपा:
Vaiśampāyana uvāca | tatrāgnikalpā hotāra āsan satre mahātmanaḥ | mūlāhārāḥ phalāhārāḥ sāśmakuttā marīcipāḥ |
வைசம்பாயனர் கூறினார்—அந்த மகாத்மாவின் சத்ர யாகத்தில் அக்னியைப் போன்ற ஒளியுடன் ஹோதர்கள் இருந்தனர். அங்கே பலவகை யதிகளும் பிக்ஷுக்களும் கூடினர்—சிலர் வேர் உண்டு வாழ்வோர், சிலர் பழம் உண்டு வாழ்வோர், சிலர் ‘கல்-அரைத்த’ விரதத்தினர், சிலர் ‘கதிர்-பான’ (மரீசிப) விரதத்தினர்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic ideal that a major Vedic rite is upheld not only by formal priests but also by the presence of disciplined ascetics. Their restrained livelihoods symbolize self-control and purity, reinforcing the ethical atmosphere required for yajña.
During the great patron’s sacrificial session, the officiating priests are described as radiant like fire, and numerous ascetics of different austerities—root-eaters, fruit-eaters, and other severe practitioners—are said to be present at the ritual gathering.