Shloka 41
Nakula’s Declaration and the Uñchavṛtti Brāhmaṇa’s Superior Merit (Āśvamedhika Parva, Adhyāya 92)
श्राद्ध संकल्पयामास जमदग्नि: पुरा किल | होमधेनुस्तमागाच्च स्वयमेव दुदोह ताम्
vaiśampāyana uvāca | śrāddhaṃ saṅkalpayāmāsa jamadagniḥ purā kila | homadhenuḥ tam āgāc ca svayam eva dudoh tām |
வைசம்பாயனர் கூறினார்—முன்னொரு காலத்தில் ஜமதக்னி முனிவர் ஸ்ராத்தம் செய்யத் தீர்மானித்தார். அப்போது அவரது ஹோமதேனு தானே வந்து சேர்ந்தாள்; முனிவர் தாமே அவளைக் கறந்து பாலை எடுத்தார்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Right intention (saṅkalpa) toward dharmic duties—here, śrāddha for ancestors—draws appropriate means and support; sacred resources are portrayed as naturally aligning with righteous ritual action.
Vaiśampāyana recounts an old episode: Jamadagni decides to perform śrāddha, and his Homadhenu comes on her own; Jamadagni then milks her to obtain what is needed for the rite.