Ulūpī–Citravāhinī Saṃvāda: Dhanaṃjaya-patana and Prāya-threat
सो<पि मोहं जगामाथ ततत्रित्राड्रदासुत: । कौरव-धुरंधर वीर अर्जुनके धराशायी होनेपर चित्रांगदाकुमार बश्रुवाहन भी मूर्च्छित हो गया
so 'pi mohaṃ jagāmātha tatra citrāṅgadāsutaḥ | kaurava-dhurandharo vīra arjune dharāśāyini bhūte babhrūvāhano 'pi mūrcchitaḥ ||
அப்பொழுது அவனும் மயக்கத்தில் ஆழ்ந்தான். அங்கே சித்ராங்கதையின் மகன் பப்ருவாஹனன், கௌரவர்களின் பாரத்தைத் தாங்கிய வீரன் அர்ஜுனன் தரையில் வீழ்ந்து கிடப்பதைக் கண்டு, தானும் மயங்கி விழுந்தான்.
वैशम्पायन उवाच
Even when conflict is framed within dharma, its human cost can overwhelm the mind; the verse highlights moral gravity, compassion, and the inner turmoil that follows harming or seeing harm to a revered warrior.
After Arjuna is seen lying fallen on the ground, Babhrūvāhana—Citrāṅgadā’s son—becomes stunned with moha and faints as well, indicating shock and grief at Arjuna’s condition.