Shloka 26
Ulūpī–Citravāhinī Saṃvāda: Dhanaṃjaya-patana and Prāya-threat
विमुज्चाम्येष ते बाणान् पुत्र युद्धे स्थिरो भव | इत्येवमुक्त्वा नाराचैरभ्यवर्षदमित्रहा
vimuñcāmy eṣa te bāṇān putra yuddhe sthiro bhava | ity evam uktvā nārācair abhyavarṣad amitrahā ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்— “மகனே, இப்போது இந்த அம்புகளை உன் மீது விடுகிறேன்; போரில் உறுதியுடன், விழிப்புடன் நிலைபெறு.” என்று சொல்லி, பகைவரை அழிப்பவன் அர்ஜுனன் பப்ருவாஹனன் மீது கூர்மையான நாராச அம்புகளை மழையெனப் பொழியத் தொடங்கினான்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ethic of steadiness (sthairya) and alert composure in combat: even when emotions are involved (a father addressing a son), one must act with disciplined firmness and readiness, without wavering.
Vaiśampāyana narrates that Arjuna addresses Babhruvāhana as “son,” warns him to remain steady in battle, and then begins a fierce missile-exchange by showering him with nārāca arrows.