Shloka 45
बभ्रुवाहन-धनंजययोः संग्रामः
Babhruvāhana and Dhanaṃjaya’s engagement at Maṇipūra
दुःशला चापि तान् योधान् निवार्य महतो रणात् | सम्पूज्य पार्थ प्रययौ गृहानेव शुभानना
Duḥśalā cāpi tān yodhān nivārya mahato raṇāt | sampūjya Pārtha prayayau gṛhān eva śubhānanā ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்—துஃஷலாவும் அந்தப் பெரும் போரிலிருந்து தன் வீரர்களைத் தடுத்து, பார்த்தனை (அர்ஜுனனை) மரியாதையுடன் போற்றி, நல்வதனமாய் தன் இல்லத்திற்கே திரும்பிச் சென்றாள்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic restraint: even amid martial circumstances, one should prevent unnecessary escalation, honor worthy opponents, and choose withdrawal over futile violence when the ethical aim has been met.
Duḥśalā intervenes to pull back her side’s warriors from a major clash; she then respectfully honors Arjuna and returns home, signaling a de-escalation and a courteous closure to the confrontation.