बभ्रुवाहन-धनंजययोः संग्रामः
Babhruvāhana and Dhanaṃjaya’s engagement at Maṇipūra
ततस्ते सैन्धवा योधा: पुनरेव व्यवस्थिता: । व्यमुज्चन्त सुसंरब्धा शरवर्षाणि भारत,भरतनन्दन! तदनन्तर सिन्धुदेशीय योद्धा फिरसे संगठित होकर खड़े हो गये और अत्यन्त क्रोधमें भरकर बाणोंकी वर्षा करने लगे
tatas te saindhavā yodhāḥ punar eva vyavasthitāḥ | vymuñcanta susaṃrabdhāḥ śaravarṣāṇi bhārata bharatanandana ||
பின்பு அந்த சைந்தவ வீரர்கள் மீண்டும் அணிவகுத்தனர். ஓ பாரதா! அவர்கள் கடும் சினத்துடன் அம்புமழை பொழிந்தனர்।
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights how anger (saṃrambha) fuels renewed aggression even after setbacks; in the Mahābhārata’s ethical frame, such moments test a warrior’s discipline and adherence to dharma amid the chaos of battle.
The Sindhu-region fighters regroup and re-form their battle array, then unleash intense volleys of arrows, escalating the combat once more.