Shloka 206
पाण्डव-वृष्णि-समागमः तथा अश्वमेध-अनुज्ञा | Reunion at the Kuru Court and Authorization of the Aśvamedha
अदर्शयन्निव तदा कुरून् वै दक्षिणोत्तरान् | राजन्! उस समय वह नगर कुबेरकी अलकापुरीके समान प्रतीत होता था। वहाँ सब ओर एकान्त स्थानोंमें स्त्रियोंसहित बंदीजन खड़े थे
adarśayann iva tadā kurūn vai dakṣiṇottarān |
வைசம்பாயனர் கூறினார்—ஓ அரசே! அந்நேரம் அந்த நகரம் குபேரனின் அலகாபுரியைப் போலத் தோன்றியது. எங்கும் தனிமையான இடங்களில் பெண்களுடன் கூடிய பந்திஜனங்கள் நின்றிருந்தனர்; அவர்களால் அந்தப் புரியின் அழகு மேலும் உயர்ந்தது. அப்போது காற்றின் தள்ளுதலால் நகரமெங்கும் கொடிகளும் பதாகைகளும் அலைந்தன; அவை தெற்கு மற்றும் வடக்கு குருநாடுகளின் சிறப்பை வெளிப்படுத்துவது போல இருந்தது.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage uses civic beauty and auspicious display—flags, orderly attendants, and a city likened to Alakā—to imply that a righteous king sustains visible prosperity and public auspiciousness, reinforcing social confidence and stability.
Vaiśampāyana describes a city scene where wind-driven banners flutter everywhere, making it seem as if the city is ‘showing’ the Southern and Northern Kurus; the city’s splendor is compared to Kubera’s Alakā, with attendants standing about in secluded places.