Abhimanyu’s Śrāddha; Vyāsa’s Assurance of the Unborn Heir (अभिमन्योः श्राद्धं तथा गर्भरक्षणोपदेशः)
वैराटि नेह संतापस्त्वया कार्यों हानिन्दिते | भर्तरें प्रति सुश्रोणि गर्भस्थं रक्ष वै शिशुम्
Vairāṭi neha santāpas tvayā kāryo hānindite | bhartāraṁ prati suśroṇi garbhasthaṁ rakṣa vai śiśum ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்— விராடராஜகுமாரியே, குற்றமற்றவளே! கணவனை எண்ணி இங்கே நீ துயரப்பட வேண்டாம். அழகிய இடையுடையவளே! உன் கருவில் உள்ள குழந்தையை—அபிமன்யுவின் மகனை—காத்தருள்வாய்.
वैशम्पायन उवाच
The verse urges restraint from debilitating grief and emphasizes dharma as protective responsibility—especially safeguarding new life even amid personal loss.
Vaiśampāyana addresses Virāṭa’s daughter (Uttarā), consoling her over her husband Abhimanyu and instructing her to protect the unborn child in her womb.