Shloka 27
Kṛṣṇasya Dvārakā-praveśaḥ — Krishna’s Return to Dvārakā and the Raivataka Festival
पपात वृक्षात् सोद्वेगो दुः:खात् परमकोपन: । स दण्डकाष्ठमादाय वल्मीकमखनत् तदा
vaiśampāyana uvāca | papāta vṛkṣāt sodvego duḥkhāt paramakopanaḥ | sa daṇḍakāṣṭham ādāya valmīkam akhanat tadā ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்— துயரால் கலங்கி, அளவற்ற கோபத்தால் எரிந்து, அவர் மரத்திலிருந்து குதித்து விழுந்தார். மரக்கோலைக் கைப்பற்றி, உடனே எறும்புப் புற்றைத் தோண்டத் தொடங்கினார். குண்டல அபகரிப்பு அவருள் நீதிகோபத்தை எழுப்பினாலும், கோபம் தூண்டும் உடனடி வன்முறைச் செயல் எத்தனை ஆபத்தானது என்பதையும் இக்காட்சி காட்டுகிறது।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how grief and anger can rapidly propel one into impulsive action. In a dharmic frame, righteous concern for justice must be balanced with self-control, because uncontrolled wrath can distort judgment even when the cause appears legitimate.
The speaker describes a man (contextually, Uttanka) who, upon becoming agitated and furious, jumps down from a tree and takes up a wooden staff to dig into an anthill—an urgent physical response to what he has just witnessed (the theft of the earrings by a serpent, per the surrounding episode).