Shloka 15
Uttanka’s Guru-Śuśrūṣā and the Commission to Retrieve the Maṇikuṇḍalas (उत्तङ्क-गुरुशुश्रूषा तथा मणिकुण्डल-आदेशः)
ततः कदाचिद् भगवानुत्तड़कस्तोयकाडुक्षया । तृषितः परिचक्राम मरौ सस्मार चाच्युतम्
tataḥ kadācid bhagavān uttaḍakaḥ toyakāṅkṣayā | tṛṣitaḥ paricakrāma marau sasmāra cācyutam ||
பின்னர் ஒருநாள், பகவான் உத்தங்க முனிவருக்கு கடும் தாகம் ஏற்பட்டது. நீரைக் காணும் ஆசையால் அவர் அந்த பாலைவனத்தில் அலைந்து திரிந்தார்; அலைந்தபடியே அச்யுதன் ஸ்ரீகிருஷ்ணனை நினைத்தார்.
उत्तडुक उवाच
Educational Q&A
In hardship, one should steady the mind through remembrance of the divine; devotion and inner recollection become a source of strength and guidance when external supports (like water in a desert) are absent.
Uttanka becomes intensely thirsty and searches for water while wandering in a desert; during this distress he remembers Acyuta (Kṛṣṇa), indicating a turn toward divine help and protection.