Shloka 56
Kṛṣṇa’s Departure, Auspicious Omens, and the Opening of the Uttaṅka Dialogue (कृष्णप्रयाण-निमित्त-उत्तङ्कसंवाद-प्रारम्भः)
तमन्वयाद् वानरवर्यकेतन: ससात्यकिर्माद्रवतीसुतावपि । अगाथबुद्धिर्विदुरश्च माधवं स्वयं च भीमो गजराजविक्रम:
tam anvayād vānaravaryaketanāḥ sa sātyakir mādravatīsutāv api | agāthabuddhir viduraś ca mādhavaṁ svayaṁ ca bhīmo gajarājavikramaḥ ||
மாதவன் (ஸ்ரீகிருஷ்ணன்) புறப்பட்டபோது, கபித்வஜன் அர்ஜுனன், சாத்தியகி, மாத்ரியின் புதல்வர்கள் நகுலன்–சகதேவன், ஆழ்ந்த அறிவுடைய விதுரன், யானை அரசனைப் போன்ற வீரத்துடன் திகழ்ந்த பீமசேனனும்—அனைவரும் அவரைச் சில தூரம் வரை வழியனுப்பச் சென்றனர். இது பாண்டவர்களின் கண்ணியமும் நன்றியுணர்வும், விருந்தினரை வழிவரை உடன்செல்லும் தர்ம மரியாதையும் வெளிப்படுத்தியது.
युधिषछ्िर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct through respectful accompaniment of an honored person. Escorting Mādhava signifies gratitude, humility, and recognition of moral and spiritual authority—virtues expected of righteous rulers and companions.
As Kṛṣṇa (Mādhava) departs, the leading figures of the Pāṇḍava side—Arjuna, Sātyaki, Nakula, Sahadeva, Vidura, and Bhīma—follow him for some distance to see him off, demonstrating esteem and affectionate regard.