Shloka 20
Brahmā’s Instruction on Brahmacarya, Vānaprastha, and the Aliṅga Path
Ethics of Non-attachment
वृत्ते शरावसम्पाते भैक्ष्यं लिप्सेत मोक्षवित् । बिना याचना किये
vṛtte śarāvasampāte bhaikṣyaṁ lipseta mokṣavit | labhena ca na hṛṣyet nālābhe vimanā bhavet | na cātikabhaikṣāṁ bhikṣet kevalaṁ prāṇayātrikaḥ ||
வாயு கூறினார்—மோட்சத்தை அறிந்த துறவி உரிய காலம் வந்தபின்பே பிச்சை நாட வேண்டும்; யாசனையுமின்றி, திட்டமுமின்றி, விதி அளிப்பதையே கொண்டு வாழ்வை நடத்த வேண்டும். காலை நித்தியக் கடமைகளை முடித்து, இல்லத்தாரின் சமையலறை புகை அடங்கியபின், வீட்டார் அனைவரும் உண்டு முடித்து, பாத்திரங்கள் கழுவி வைக்கப்பட்ட பின்பே பிச்சைக்குச் செல்ல வேண்டும். பிச்சை கிடைத்தால் மகிழ்ச்சி கொள்ளாதே; கிடைக்காவிட்டால் மனம் தளராதே. பேராசையால் மிகுதியாய் சேகரிக்காமல், உயிர்-பயணம் நிலைக்குமளவு மட்டுமே எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches disciplined mendicancy grounded in detachment: seek alms at the proper time without manipulation, remain even-minded in gain or loss, and take only what is necessary for sustaining life—rejecting greed and accumulation.
Vāyudeva is instructing on mokṣa-dharma, outlining the ethical code for a renunciant: when to approach households for alms and the inner attitude to maintain—calm acceptance, restraint, and non-possessiveness.