Shloka 15
Brahmopadeśa: Adhipatitva-kathana, Dharma-lakṣaṇa, and Kṣetra–Kṣetrajña Viveka
Book 14, Chapter 43
भगदेवानुयातानां सर्वासां वामलोचना । माहेश्वरी महादेवी प्रोच्यते पार्वती हि सा
bhagadevānuyātānāṁ sarvāsāṁ vāmalocanā | māheśvarī mahādevī procyate pārvatī hi sā ||
வாயு கூறினார்—காமத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்ட ஆண்கள் பின்தொடரும் பெண்களெல்லாம் உள்ளே, அழகிய கண்களையுடைய அவளே முதன்மை; அவளே மாஹேஸ்வரி, மஹாதேவி, பார்வதி எனப் புகழப்படுகிறாள். அந்த மங்களமயமான உமாதேவியைப் பெண்களுள் சிறந்தவளென அறிக; மேலும் இன்பத்திற்குரிய பெண்களுள் பொன்னாபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அப்சரஸ்களே தலைசிறந்தவர்கள்.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse elevates the divine ideal of womanhood in the form of Umā/Pārvatī—named Māheśvarī and Mahādevī—placing her as the highest among women, while also acknowledging that worldly desire tends to pursue ornamented apsarases; it implicitly contrasts sacred excellence with sensual attraction.
Vāyudeva is speaking in praise and classification of feminine figures: he identifies Pārvatī/Umā by her epithets and declares her supreme among women, then notes that among pleasure-seeking contexts, richly adorned apsarases are regarded as foremost.